فصل نهم جزاير درياى مديترانه صقلّيّه ( سيسيل ) و شهرهاى آن سيسيل به زبان ايتاليايى ، سيچيليا « 1 » و در مآخذ اسلامى صقلّيّه « 2 » است . اين جزيره و ناحيهء خودمختار ( حدود 710 / 25 كيلومتر مربع ) ، در ايتاليا و كرسى آن پالرمو است . تنگهء مسينا ، اين جزيره را از شبه جزيرهء « چكمه مانند ايتاليا » جدا مىكند . جزيره سيسيل بزرگترين و پرجمعيت‌ترين جزيرهء درياى مديترانه است . . . و در حدود 160 كيلومترى شمال افريقا قرار دارد . شكلش تقريبا مثلث است و به همين جهت در ازمنهء قديم به نام تريناكريا « 3 » نيز خوانده مىشده است . بجز جلگه حاصلخيز كاتانيا بقيهء جزيره كوهستانى است و بلندترين قلّهء آن كوه إتناست . از اراضى زراعتى آن به علت دورنشينى صاحبان املاك و ابتدايى بودن روش كشاورزى و بدى وضع آبيارى چندان حاصلى به دست نمىآيد . صادرات عمده‌اش انگور ، زيتون ، مركبات ، گوگرد و ماهى است . شهرهاى قديمى سيسيل را فنيقيها ، كارتاژيها و يونانيان بنا كرده‌اند . . . رقابت روم و كارتاژ در سيسيل موجب بروز جنگهاى كارتاژى شد و در نتيجهء آن سيسيل در 241 ق . م مستعمرهء روم گرديد . روميان جزيره را به كلى استثمار كردند . تأسيس املاك بزرگ و استفادهء وسيع از بردگان براى كشت و كار در آن رواج يافت ؛ شورشهاى مكرر بردگان با بيرحمى درهم شكسته شد ( قرن سوم قبل از ميلاد ) . سيسيل در قرن ششم ميلادى به تصرف بيزانس درآمد . نخستين لشكركشى مسلمانان به سيسيل در 32 ق / 652 م بود ، يعنى پس

--> ( 1 ) . Sicilya ( 2 ) . Seqelliyya ( 3 ) . Trinakria